سيد مهدى خسروى

120

گياهان دارويى و نحوه كاربرد آنها براى بيماريهاى مختلف در طب سنتى ( فارسى )

سنبل الطيب Valeriana afficinalis علف گربه - سنبل كوهى گياهى است پايا داراى ساقه گرد ، شياردار ميان تهى و بلندى آن تا 120 سانتيمتر مىرسد داراى ريشه‌اى معطر و اسانسى مطبوع ، برگهاى آن كامل و دندانه‌دار . گياه‌شناسان نوشته‌اند هنگامى كه اين گياه در چراگاهها مىرويد بوى گلهاى آن فضاى آنجا را خوش‌بو مىكند ، اين گياه در نواحى معتدل زمين مىرويد و در فروردين و ارديبهشت گل مىدهد اندام داروئى آن گلها و برگهاى جوان و بخصوص ريشه آنست از ريشه اين گياه بعنوان داروى قلبى يا بعضى بيماريهاى ديگر استفاده مىنمايند در اين گياه مقدارى اسيد و الريانيك - آلبومين - والريانين - صمغ - پتاس - جوهر ليمو - فسفات و چند ماده داروئى ديگر موجود است . طبيعت آن گرم است اين دارو را از زمانهاى قديم شناخته و استفاده داروئى فراوان از آن مىكرده‌اند و براى ناراحتىهاى قلبى خصوصا داروى خوبى است عمل خون‌رسانى به بافت ميوكارد قلب و تنظيم كار كرونر قلب را آسان مىكند و تقويت‌كننده مراكز خودكار قلب است مقدار خوراك آن اگر منظور پودر خشك شده ريشه اين گياه باشد حدود يك گرم و چنانچه مقصود جوشاندن و دم كردن آن باشد مقدار دو مثقال آن را در يك و نيم تا دو ليوان آب جوشانده تا حدود يك ليوان آن باقى بماند و آن را دو وعده صبح ناشتا و شب قبل از خواب مىخورند و اين عمل را مىتوان به مدت چند روز تكرار كرد .